Το παρόν φόρουμ είναι κλειστό και έχει μεταφερθεί σε νέα διεύθυνση.

Eπισκεφτείτε μας στο www.filoumenos.com/forum


 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΕικονοθήκηΕικονοθήκη  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Το παρόν φόρουμ έχει κλείσει,επισκεφτείτε μας στην νέα διεύθυνση

http://filoumenos.com/forum

Μοιραστείτε | 
 

 SS η αλλιως μαυρος Ηλιος

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
anazititis
Κορυφαίο Μέλος
Κορυφαίο Μέλος
avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: SS η αλλιως μαυρος Ηλιος   Παρ Νοε 14, 2008 10:09 pm

Σχετικα με τον ναζιστικο ''ΜΑΥΡΟ ΗΛΙΟ'' και τα αποκρυφα μυστικα τους:

Τα τρομερά SS (Schwarzer orden) ήταν η υλοποίηση των αποκουφιστικών και εσωτερικών πεποιθήσεων της οργάνωσης θούλη. Μέσα στα SS τώρα, υπήρχε μία άλλη εσωτερική οργάνωση, η οποία ονομαζόταν επίσης SS αλλά σήμαινε Schwarze Sonne (ο Μαύρος Ήλιος). Πρόκειται για αναφορά στον εσωτερικό καπνώδη πυρήνα/ήλιο που συμφωνά με τη θεωρία της Κοίλης Γης φωτίζει αχνά το εσωτερικό της. Σύμβολο του είναι ο σταυρός που χρησιμοποιήθηκε (και χρησιμποποιείται ως σήμερα) επάνω στα άρματα μάχης και στα αεροπλάνα. Τα μέλη της οργάνωσης θούλη είχαν στενές επαφές με ανθρώπους από τη θιβετιανή κοινότητα στο Βερολίνο και επίσης συνεργασία με μέλη της θρησκείας των Μπον από το Θιβέτ, που φημίζονται για τις γνώσεις μαγείας που κατέχουν. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε στενή σχέση με έναν μοναχό από το Θιβέτ ο οποίος περιγραφόταν ως ¨ο φύλακας του κλειδιού¨ και φορούσε πάντα πράσινα παπούτσια! Απόρρητο έγγραφο της Αμερικανικής Υπηρεσίας OSS παρατηρεί: ¨Υπάρχονν διάφορες φήμες ότι κάποιος ηλικιωμένος ανατολίτης μοναχός με ένα πράσινο καπέλο θεάται συχνά στους• κύκλους τον ναζιστικού κόμματος... Αυτός είναι βασικά ένας σκουρόχρωμος θιβετανός που φαίνεται απίστευτα ηλικιωμένος. Αναφέρεται ότι τα μάτια του εκπέμπουν μια αμυδρή γκριζωπή λάμψη. Είναι ένας ηλικιωμένος ,κοντός άνθρωπος, με μαύρο μάλλινο μανδύα και πράσινη ζώνη και σκούφο¨. Άλλοι αναφέρουν αυτό τον ηλικιωμένο θιβετανό σαν τον ¨άνθρωπο με τα πράσινα γάντια¨, ο οποίος δεχόταν τις συχνές επισκέψεις του Χίτλερ και είχε μαντέψει τρεις φορές σε δηλώσεις του στις εφημερίδες τον ακριβή αριθμό των χιτλερικών υποψηφίων που θα εκλέγονταν στις βουλευτικές εκλογές. Άλλοι πάλι τον αναφέρουν σαν «ο Μάγος με τον πράσινο χιτώνα». Οι προπαγανδιστικές εφημερίδες των Ναζί ανέφεραν ότι ο καλόγερος ¨γνώριζε το μυστικό των εισόδων στην Αγχάρτα¨ ή ότι ¨κρατούσε τα κλειδιά τον βασιλείου τηςΑγκάρθα¨. Όταν οι Ρώσοι μπήκαν στο Βερολίνο στις 25 Απριλίου 1945, βρήκαν σε ένα κελλάρι έξι νεκρούς θιβετιανούς σε κύκλο, ένας εκ των οποίων φορούσε πράσινα παπούτσια και ήταν στη μέση του κύκλου. Η όλη σκηνή φαινόταν ως ομαδική αυτοκτονία...

Το 1935 ιδρύθηκε μέσα στα SS ένα τμήμα αποκρυφιστικής μελέτης, η Ahnernerbe) - που αναφέρθηκε ήδη - (¨Η Εταιρία Μελετών για την Κληρονομιά των Προγόνων¨) με διευθυντή τον συνταγματάρχη των SS Βόλφραμ φον Σήβερς. Η εταιρία αυτή είχε ιδρυθεί αρχικά το 1933 από τον πνευματικό δάσκαλο του Σήβερς, τον Φρέντερικ Χήλσερ, που ήταν σε στενή επαφή με τον Χαουοχόφερ και τον Σουηδό εξερευνητή Σβεν Χέντιν, ειδικό για την Άπω Ανατολή. Ο Χέντιν είχε ζήσει πολύ στο Θιβέτ και έπαιξε μεσάζοντα ρόλο οτη διαμόρφωση των ναζιστικών μυστικιστικών δογμάτων. Τελικά το 1935 η ΑίιηβτηβΛε ανακηρύχθηκε επίσημη οργάνωση από τον Χίμλερ και οι έρευνες της έφτασαν μέχρι το Θιβέτ και τη Μογγολία. Στη δίκη της Νυρεμβέργης ο Σήβερς καταδικάσθηκε σε θάνατο και πριν την εκτέλεση του ζήτησε να τον αφήσουν να τιμήσει για τελευταία φορά τη λατρεία του και να πει τις μυστηριώδεις παγανιστικές προσευχές του. Μετά προχώρησε ατάραχος προς το θάνατο. Μια ακόμα επιθυμία του ήταν μετά την εκτέλεση του να διαβαστεί πάνω από το σώμα του η θιβετανική Βίβλος των Νεκρών.

Το καλοκαίρι του 1922 κατασκευάστηκε, στηριζόμενο στις θεωρίες των Vrill και στην αρχή της σύντηξης, το πρώτο ιπτάμενο όχημα σε σχήμα δίσκου. Αποτελείτο από ένα δίσκο με διάμετρο 8 μέτρα, πάνω και κάτω από τον οποίο είχαν τοποθετηθεί άλλοι δύο δίσκοι διαμέτρου 6,5 και 7 μέτρων αντίστοιχα. Αυτοί οι τρεις δίσκοι ήταν παράλληλα τοποθετημένοι ο ένας με τον άλλο και στη μέση της κατασκευής υπήρχε μία τρύπα διαμέτρου 1,80 μέτρων στην οποία τοποθετήθηκε το συγκρότημα ωθήσεως, με ύψος 2,40 μέτρα. Έτσι ο επάνω και ο κάτω δίσκος περιστρέφονταν αντίθετα και δημιουργούσαν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο περιστροφής. Το τι ισχύ είχαν αυτές οι ιπτάμενες μηχανές είναι σήμερα άγνωστο. Οι δοκιμές κράτησαν τρία χρόνια έως ότου το πρώτο αυτό ιπτάμενο όχημα να μεταφερθεί στο Augsburg και να αποσυναρμολογηθεί στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Messerschmid.. Οι αποδείξεις για οικονομική βοήθεια για αυτά τα σχέδια και την αντίστοιχη ανάπτυξη του οχήματος υπάρχουν ακόμη στα λογιστήρια πολλών εταιρειών, υπό τον κωδικό ¨,JFM¨, πιθανόν από τα αρχικά των λέξεων Jenseits flug masserschmind.. Αυτή η μηχανή είχε λοιπόν την ικανότητα να δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό πεδίο και να κινείται μέσα στο χώρο, χωρίς η μεγάλη επιτάχυνση και τα αποτελέσματα της να γίνονται αντιληπτά μέσα στο χώρο του οχήματος. Το πρώτο επονομαζόμενο ufo-(δηλαδή ιπτάμενο σκάφος με τα χαρακτηριστικά των ufo, όπως αυτά έγιναν αργότερα γνωστά) κατασκευάστηκε μετά την αποτυχία της πτήσης του ΤΡΜ τον Ιούνιο του 1934. Υπό την επίβλεψη του Dr.W. O. Schumann, έγινε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του RFZ 1. Στην πρώτη - και ταυτόχρονα τελευταία του πτήση - το σκάφος αυτό ανέβηκε κάθετα σε ύψος περίπου 60 μέτρων, άρχισε όμως κατόπιν να ταλαντεύεται και να μην είναι πλέον δυνατός ο έλεγχος του. Με μεγάλη δυσκολία κατάφερε ο πιλότος του, Lothar Waiz, να το προσγειώσει και να το εγκαταλείψει πριν αυτό αρχίσει να κάνει ένα κύκλο, να αναποδογυρίζει και να καταστρέφεται. Αυτό ήταν το τέλος του RFZ 1,αλλά η αρχή των ¨ιπταμένων οχημάτων Vrill¨. Ακόμα, πριν από το τέλος του 1934 ήταν έτοιμο το RFZ 2, το οποίο χρησιμοποιούσε μηχανή Vrill και «πλοήγηση μαγνητικού παλμού¨. Είχε 5 μ. διάμετρο και τα χαρακτηριστικά φώτα των ufo. Μάλιστα, ανάλογα με την ταχύτητα, τα φώτα αυτά γίνονταν με τη σειρά, κόκκινα, πορτοκαλί, κίτρινα, πράσινα, άσπρα, μπλε και βιολετί... Αυτά τα οχήματα χρησιμοποιήθηκαν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο ως αναγνωριστικά, μαζί με τα Μe 109, σε υπερατλαντικές πτήσεις. Στο τέλος του 1941 φωτογραφήθηκε ένα τέτοιο στον νότιο Ατλαντικό καθώς βρισκόταν στην πορεία του για το καταδρομικό «Ατλαντίς», στα νερά της Ανταρκτικής. Ο λόγος για τον οποίο το σκάφος αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως καταδιωκτικό ήταν ότι η πλοήγηση του, όπως αναφέρθηκε, ήταν μαγνητικού παλμού, δηλαδή μπορούσε να κάνει ελιγμούς μόνο υπό συγκεκριμένες γωνίες των 90,46 και 22,5 μοιρών. Μετά τις πρώτες επιτυχίες του RFZ 2 ως αναγνωριστικού, η οργάνωση Vrill απέκτησε τον δικό της χώρο δοκιμών στο brandernburg. Στο τέλος του 1942 πέταξε ο ελαφρώς οπλισμένος ιπτάμενος δίσκος με το όνομα ¨Vrill 1-κυνηγός¨. Είχε διάμετρο 11,5 μέτρα, με ένα άτομο πλήρωμα, και είχε μηχανή τύπου scumann και επίσης ¨οδήγηση μαγνητικού παλμού¨. Μπορούσε να φτάνει ταχύτητες των 2.900-12.000 Km/h, ήταν παντός καιρού, μπορούσε να κάνει ελιγμούς κατά 90 μοίρες, είχε δε την ικανότητα να ελίσσεται και στο διάστημα. Κατασκευάστηκαν 17παρόμοια οχήματα και υπήρξαν επίσης αρκετά με δύο άτομα πλήρωμα...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
SS η αλλιως μαυρος Ηλιος
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Παγκοσμιοποίηση :: Μυστικές Εταιρέιες-Λέσχες-Στοές :: Τα Τάγματα και οι Λέσχες-
Μετάβαση σε: