Το παρόν φόρουμ είναι κλειστό και έχει μεταφερθεί σε νέα διεύθυνση.

Eπισκεφτείτε μας στο www.filoumenos.com/forum


 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΕικονοθήκηΕικονοθήκη  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Το παρόν φόρουμ έχει κλείσει,επισκεφτείτε μας στην νέα διεύθυνση

http://filoumenos.com/forum

Μοιραστείτε | 
 

 Τρόμος στο Λονδίνο το 1837

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
anazititis
Κορυφαίο Μέλος
Κορυφαίο Μέλος



ΔημοσίευσηΘέμα: Τρόμος στο Λονδίνο το 1837   Παρ Νοε 14, 2008 9:55 pm

ΑΡΘΡΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
(για να δειτε περισσοτερες λεπτομερεις μπειτε εδω h**p://media.www.thetriangle.org/media/storage/paper689/news/2005/01/21/SciTech/SpringHeeled.Jack.Profitable.Unbelievable-837282.shtml)

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Μια ιστορία που έρχεται από το παρελθόν. Την Αγγλία του 1837. Γεγονότα τόσο έντονα γι' αυτούς που τα έζησαν αλλά και αυτούς που τα παρακολούθησαν. Και δύσκολα θα αμφισβητηθούν αφού καταγράφηκαν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής.

Όλα ξεκίνησαν στο σκοτεινό και ομιχλώδες Λονδίνο του 1837. Οι μαρτυρίες έχουν δύο όψεις, που μπορεί όχι να περιπλέκουν το μυστήριο, αλλά να το επεκτείνουν. Έτσι άλλοι μάρτυρες περιέγραφαν ένα αποκρουστικό πλάσμα με φτερά και κέρατα , ενώ άλλοι για έναν ιδιαίτερα δυνατό άνθρωπο, με κανονικό ακριβό ντύσιμο, αλλά αυτοί που τον πλησίασαν εύκολα διέκριναν την κομμένη διχαλωτή γλώσσα του, τα μάτια που σχεδόν έβγαζαν φωτιά αλλά και ένα αλλόκοτο πρόσωπο κάτω από αυτό το ντύσιμο. Ο "διάβολος". Και στις δύο περιπτώσεις αυτή τη λέξη χρησιμοποίησαν οι μάρτυρες. Αρχικά το πλάσμα επιτέθηκε στην Polly Adams, κόρη αγροτικής οικογένεια που προσπάθησε να ξεφύγει από την μιζέρια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, εργαζόμενη σε ένα μπάρ του νότιου Λονδίνου. Λίγο αργότερα επίθεση δέχτηκε μια δεύτερη γυναίκα στο νεκροταφείο του Clapham. Για χρόνια οι κάτοικοι της Αγγλία και ειδικά του Λονδίνου ζούσαν με τον φόβο που σκέπαζε κάθε σκοτεινό, ανήλιο και αφώτιστο δρομάκι της πρωτεύουσας, ενώ δεκάδες από αυτούς κατέφευγαν στα αστυνομικά τμήματα με εμφανή τα σημάδια πάνω τους από τις επιθέσεις του πλάσματος. Πολλά από τα θύματα είχαν τραυματιστεί ιδιαίτερα βαριά, από τα κοφτερά νύχια, ενός δαίμονα που χτυπούσε και εξαφανιζόταν μέσα στο σκοτάδι, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Μεγάλα άλματα που τον έφερναν με μοναδική ευκολία στις ταράτσες των οικημάτων.

Ήταν τέτοια η σωρεία των περιστατικών και το κλίμα του φόβου που σκέπαζε την πόλη, που ανάγκασε τον δήμαρχο Λόρδο Sir John Cowan, να μιλήσει ανοιχτά στους κατοίκους και αποδεχόμενος πλήρως τα περιστατικά τους συνέστησε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις μετακινήσεις τους, ειδικά τις βραδινές ώρες. Μάλιστα στάθηκε σε συγκεκριμένες αναφορές της αστυνομίας που περιέγραφαν το αλλόκοτο πλάσμα αλλά και τον άνθρωπο με τα έντονα "διαβολικά" χαρακτηριστικά. Μετά την δημόσια αποδοχή της κατάστασης και άλλοι κάτοικοι που μέχρι εκείνη την στιγμή κρατούσαν κρυφές τις δικές τους εμπειρίες, κατέκλυσαν τα αστυνομικά τμήματα αναφέροντάς τες. Όλες είχαν μια διαφορετικότητα (κάθε μια είχε την μοναδικότητά της) αλλά, και εδώ είναι το σημαντικό, ταίριαζαν απόλυτα με τις περιγραφές αυτού που τους επιτέθηκε. Με μια από τις δύο μορφές του. Οι περιγραφές δεν χωρούσαν αμφιβολία, και όλα κατέληγαν στο ότι κάτι το μυστηριώδες αλλά και επικίνδυνο συνέβαινε.

Μερικές εβδομάδες αργότερα από τα πρώτα περιστατικά , την παγωμένη νύκτα της 23 Φεβρουαρίου, μια νεαρή κοπέλα, η Jane Alsop, που έμενε σε συνοικία του Λονδίνου μαζί με τον πατέρα της και τις δύο αδερφές της, άκουσε έντονα χτυπήματα στην πόρτα. Είδε κάποια σκιά έξω από αυτή, και πριν ανοίξει πήρε απάντηση στο ερώτημά της " ποιός είναι " από μια περίεργη φωνή να συστήνεται σαν αστυνομικός να έχει συλλάβει το πλάσμα και να ζητά βοήθεια. Όταν η κοπέλα κρατώντας ένα κερί στο χέρι της άνοιξε την πόρτα, δέχτηκε άγρια επίθεση από το πλάσμα, που την πλήγωσε σε όλο το σώμα με τα κοφτερά νύχια του. Είχε βαθιές σχισμές κάτω από τα κομματιασμένα της ρούχα, αλλά και βαθιές πληγές στην περιοχή του λαιμού. Μια από τις αδελφές της έντρομη πετάχτηκε στο δρόμο, και με ουρλιαχτά πανικού και υστερίας κάλεσε σε βοήθεια. Ένα πλήθος που συγκεντρώθηκε από τα παρακείμενα σπίτια έφτασε στο σημείο και κινήθηκε προς το πλάσμα για να αποσπάσει την κοπέλα. Αυτό, σαν να φορούσε στα πόδια του "παπούτσια με ελατήρια" κατάφερε να απομακρυνθεί με τεράστια άλματα στις στέγες των σπιτιών και χάθηκε στο σκοτάδι αφήνοντας άφωνους τους συγκεντρωμένους.

Η Jane Alsop περιέγραψε αργότερα στους αστυνομικούς αυτό που της επιτέθηκε, αναφέροντας ένα φθαρμένο κάλυμμα που φορούσε στο κεφάλι του, χωρίς όμως να κρύβει το πρόσωπο, ένα λευκό στενό πουκάμισο κάτω από μια μαύρη σαν από μουσαμά επένδυση. Το πρόσωπό του ήταν φρικιαστικό, αλλόκοτο, όχι ανθρώπινο, τα χέρια του κατέληγαν σε νύχια μεγάλα, γαμψά και ιδιαίτερα κοφτερά όπως μαρτυρούσαν και οι βαθιές σχισμές στο σώμα της, ενώ τα μάτια του κόκκινα σαν της φωτιάς πετούσαν μπλέ και άσπρες φλόγες.

Η Jane Alsop ήταν ένα από τα δεκάδες θύματα των επιθέσεων που είχαν μεταξύ τους και ομοιότητες αλλά και διαφορές. Ανάμεσα στις περιπτώσεις που ξεχωρίζουν είναι η επίθεση που δέχτηκαν δύο κοπέλες ενώ περπατούσαν την οδό Limehouse. Η μία από τις δύο, η δεκαοχτάχρονη Lucy Elbert, κατά την στιγμή εκείνη δέχτηκε στο πρόσωπό της μπλέ φλόγες που ξεπήδησαν από τα μάτια του πλάσματος, με αποτέλεσμα την τύφλωσή της.

Η εμφανίσεις συνεχίστηκαν, και ομαδικές θεάσεις έγιναν πάνω στη στέγη μιας εκκλησίας όπως και στον πύργο του Λονδίνου. Η άγνωστη, μυστηριώδης αυτή οντότητα, σκορπούσε τον φόβο και τον πανικό στην πρωτεύουσα της Αγγλίας, αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας τις δεκαετίες του 1860 και 1870 ( ειδικά στο Midlands). Το 1860 σύμφωνα με μια αστυνομική έκθεση το πλάσμα στριμώχθηκε από ένα όχλο, αλλά κατάφερε να ξεφύγει με ένα και μόνο απίστευτο άλμα πολλών μέτρων πάνα από τα κεφάλια των διωκτών του. Το 1870 καταφέρνει να ξεφύγει από παγίδα του στρατού πηδώντας πάνω από μεγάλα εμπόδια ( κιβώτια) που στήθηκαν για την σύλληψή του, ενώ ένα βράδυ του 1877 η αστυνομία του Λονδίνου παρόλο που το πυροβόλησε δεν κατάφερε κάτι. Η τελευταία φορά που είναι βεβαιωμένη η εμφάνισή του, είναι το Σεπτέμβριο του 1904 στο Λίβερπουλ, όταν έκπληκτοι οι κάτοικοι το είδαν να πηδά τόσο από το ένα κτίριο στο διπλανό του, όσο και στα απέναντι κατά μήκος της οδού William Henry. Κάθε φορά που η αστυνομία, ο στρατός ή και ομάδες πολιτών πλησίαζαν στην σύλληψή του, αυτό απλά χανόταν με τεράστια άλματα στο σκοτάδι.

Λέγεται ότι οι εμφανίσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται.

Η ύπαρξη αυτής της οντότητας ( ή ότι μπορεί να ήταν), επιβεβαιώνεται τόσο από τα αρχεία της αστυνομία των πόλεων της Αγγλίας όπου συνέβαιναν τα περιστατικά, όσο και από τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής. Και σίγουρα ήταν αληθινά τα περιστατικά αυτά, αλλιώς θα έπρεπε να μιλήσουμε για ομαδική υστερία, και ομαδικές οπτασίες, που συνοδεύονταν από σωρεία αυτοτραυματισμών. Πράγματα αδιανόητα για μια χώρα που δύσκολα θα κινητοποιούσε στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις για κάτι που δεν θα υπήρχε, δεν θα τρόμαζε, δε θα φόβιζε, δε θα πανικόβαλε...

ΑΛΛΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ
Reports of a strange leaping figure began in southwest London in 1837; the descriptions of the strange character ranged from a monster with wings and horns to a powerfully built man in a shiny suit with helmet and cloak spitting fire. "Devil-like" was the only description given of the strange figure that escaped with incredible leaps and bounds after attacking Polly Adams, a farmer's daughter who worked in a south London Pub; the description was

given of the assailant of another woman in Clapham churchyard. But it wasn't until a year later, in 1838, that the rumors were terrifyingly confirmed.

In January 1838, the Lord Mayor, Sir John Cowan, drew public attention to a letter he hadreceivedd from a resident of Peckham giving details of an attack by the so-called "Spring-Heeled Jack"; this public acceptance of the rumors by the Lord Mayor then led to a flood of letters from individuals who had been too frightened and embarrassed to report their own encounters previously. A few weeks later, on a February night, young and pretty Jane Alsop, who lived with her father and two sisters, answered a violent knocking at her front door. There was a man in the shadows by the front gate who identified himself as a police officer, and asked her to bring a light... he claimed to have captured the infamous "Spring-Heeled Jack"! Excited, Jane fetched a candle and hurried it out to the gate.

As she handed it to the man, he grabbed her neck and pinned her head under his arm, then began to rip up her dress and body. Screaming, she freed herself and ran only to be caught again; holding her by the hair, the wildman clawed at her face and neck. One of Jane's sisters, hearing the struggle, ran into the street and called for help; but before anyone could stop him, Spring-Heeled Jack leapt away into the shadows.
Jane Alsop later described her attacker as wearing a helmet and a tight-fitting white costume, "like an oilskin," under a black cloak. His face was hideous, with eyes like balls of fire; he had claws on his fingers, and vomited blue and white flames.

Jane was not the only victim. Lucy Scales (or Squires, depending on the version) was 18 years old when she met Jack, only a few months after Jane. The sister of a butcher, she had just left her brother's house to walk home with her sister. As they entered Green Dragon Alley in Limehouse, an empty street, a tall, cloaked figure leaped from the shadows and belched blue flames into Lucy's face, blinding her.
Sometime after the attack on Lucy Scales, a strange figure was seen scaling the spire of a London church, leaping away into the darkness after a short time. Rumors spread of the same unknown entity being seen on the Tower of London.
Spring-Heeled Jack was sighted all over England through the 1850's and 1860's (especially in the Midlands). In the 1860's, according to one report, the villain had been cornered by a mob only to escape by jumping a hedge. Parents kept their children off the streets for fear of the bouncing terror. In the 1870's army authorities set traps for him after he slapped sentries with his icy hands and jumped atop their guard boxes. One night in 1877, angry townspeople tried to shoot him, to no avail.

The last time Jack was definitely seen was in Liverpool in September 1904, where he was jumping from street to rooftops and back again, and/or just jumping over a building in William Henry Street. When some brave citizens tried to corner him, he simply leaped away into the darkness. Some say that sightings of Spring-Heeled Jack continued until after World War II, but these are unconfirmable.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Μιχάλης
Κορυφαίο Μέλος
Κορυφαίο Μέλος



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τρόμος στο Λονδίνο το 1837   Τρι Νοε 25, 2008 9:22 pm

Νεφελείμ;

Είδα να κατηγορούν την οικογένεια του Μ.Αλεξάνδρου ότι δεν ήταν 100% άνθρωποι. Και αυτό εξηγεί λένε την ευκολία με την οποία αλληλο-σκοτώνονταν στις διαμάχες που συνεχώς είχαν μέχρι να προκύψει κυρίαρχος ο Μ.Αλέξανδρος. Έχει κανείς στοιχεία για την πιθανή καταγωγή του Μ.Αλέξανδρου; Αν υπάρχει καμία σύνδεση με αρχαίους μάγους ή ιερατεία;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
alkimachos
Ενεργό Μέλος
Ενεργό Μέλος



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τρόμος στο Λονδίνο το 1837   Τετ Νοε 26, 2008 3:43 am

ωραιο ποστ anazititis ;) βγηκαν τα νεφελιμ......... :affraid: χεχε
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
anazititis
Κορυφαίο Μέλος
Κορυφαίο Μέλος



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τρόμος στο Λονδίνο το 1837   Πεμ Νοε 27, 2008 11:36 pm

δεν ξερω αν ηταν νεφελιμ η οχι :D

απλα μου κεντριζε την περιεργεια η συγκεκρημενη ιστορια
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Τρόμος στο Λονδίνο το 1837
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Το φορουμ του ανεξηγητου και του μεταφυσικου :: Περίεργα πλάσματα-
Μετάβαση σε: